Cirque de la lune

Er gebeurt zoveel dat ik er soms duizelig van word. Nog steeds begrijp ik niet dat mensen zoveel voor elkaar kunnen krijgen en waarom mensen nog zoveel niet voor elkaar kunnen krijgen. Naar de maan reizen is een fluitje van een cent maar om te zorgen dat er geen mensen meer elkander naar het leven staan blijft een groot probleem. Misschien zit het geheim wel in dat ene kleine deeltje van de hersenen. De flash met vier ballen lukt me niet als ik met rechts begin. Als ik drie ballen in plaats van twee ballen in mijn rechterhand heb dan lukt het wel. En dan heb ik het over de flash met vijf. Schiet me maar lek, met vier lukt het niet en met vijf is het een eitje! Kon ik zo alle problemen maar oplossen! Door het probleem ietsjes groter te maken of door het probleem anders te formuleren! Vandaag kan ik op mijn werk niet oefenen en dat komt omdat ik vrij ben! Bij de petanqueclub in mijn dorp ben ik de enige die werkt en dus af en toe een vrije dag heb. De andere spelers hebben geen vrije dag meer.

maanlichtGisteren heb ik gejongleerd in het maanlicht en dat is best wel tof. Ik ben een échte maanvriend en vind de maan veel sympathieker dan bijvoorbeeld de zon, die een echte allemansvriend is. De maan gaat met me mee, naar welke kant ik ook loop. Dat was vroeger al zo en dat is nu nog steeds het geval. Als je het niet gewend bent dat er iemand met je mee loopt naar dezelfde kant dan is zo’n meegaande maan een welkome vrind! De maan is ook veel geheimzinniger dan de zon. Zo ben ik vreselijk benieuwd naar de andere kant van de maan. Ik vraag me af waar ik ergens moet gaan staan om dat donkere kantje van de maan te kunnen bekijken. Als ik zo in mijn eentje in de tuin aan het jongleren ben dan voel ik me behoorlijk verbonden met die maan. Dan voelt het aan alsof die maan alleen voor mij daar hoog in de lucht staat te schijnen. Het liefst heb ik de maan net niet helemaal vol. Net een maar dagen voor vol, zeg maar, dan lijkt de maan op een masker. Zo’n masker dat artiesten dragen in ‘cirque du soleil!’ Wat ik trouwens zou willen veranderen in ‘cirque de la lune!’

Gisteren had ik een mindere dag dag, beste lezer, ondanks de aanwezigheid van de buitengewone maan. Dat het wat minder was, heeft niets met de mindere ‘jongleerdag’ te maken. Of misschien ook weer wel maar dan meer onbewust. Ik heb wel gemerkt dat er een groot verschil zit tussen jongleren binnen of buiten. Niet dat ik altijd aan het plafond zit maar de wetenschap dat ik beperkt ben in hoogte maakt het wat lastiger. Buiten kan je echt heel hoog gooien en de zwaartekracht is daar precies hetzelfde als binnen. Zou er al iemand op de maan gejongleerd hebben? Wie zal de eerste mens zijn die op de maan een cascade jongleert? De zwaartekracht is anders op de maan en ik vraag me af of het makkelijk wordt om een hoge of lage cascade te smijten. Het wordt sowieso lastig om met zo’n pak en zo’n helm aan te jongleren! Mocht ik ooit op de maan lopen dan zou ik er een cascade jongleren maar dan een hele hoge. En dan zou ik naar dat donkere gedeelte van de maan lopen om daar een flash met vier of met vijf te gooien! Een klein trucje voor een jongleur maar een grote truc voor de mensheid!

Geplaatst in Jongleerplezier en getagd met , .