De goede jongleermomenten

Er zijn zo van die jongleerkunstjes waarbij ik het zelf niet kan geloven dat ik die kan uitvoeren! Het is dan net alsof ik dat niet zelf ben die zulke fantastische patronen fabriceer. Het is dan net iemand anders. Het lijkt dan net alsof ik aan de zijlijn sta te kijken naar een vreemd mannetje dat hele ingewikkelde trucjes laat zien. Er zijn zo van die toeren waarvan ik niet kan geloven dat het me ooit zou lukken. Zo zit ik ineens in een cascade met vijf en wil er  maar geen einde aan komen! Gelukkig valt er dan toch eindelijk een bal op de grond. Pfff, maar goed ook want ik begin me al behoorlijk zorgen te maken. Ik heb dat vroeger ook als ik eens in de disco met mijn zatte kloten probeer om het schoonste mokkeltje binnen te doen. Ik sta aan de zijlijn en zie een of andere stijve hark op het punt staan om te scoren. Gelukkig lukt het net niet, maar voor hetzelfde geld, of iets meer,  doet die vreemde snoeshaan dat stuk van de avond wel binnen en dan zijn de rapen gaar! Dan is die gast nog niet aan de nieuwe patatjes!

Afbeeldingsresultaat voor mercedes type sJongleren is eigenlijk met niets te vergelijken en zeker niet als het lekker loopt en dat er af en toe eens een leuk kunstje lukt. Tijdens dat lekkere jongleren denk ik niet veel aan iets anders maar net na een superoptreden probeer ik wel eens iets te verzinnen waarvoor ik het jongleren zou laten. Tegen wat zou ik het jongleren ruilen? Met wie zou ik willen ruilen op voorwaarde dat ik dan niet meer kan jongleren? Zou ik willen ruilen met die mens in zijn  dikke Mercedes? U weet wel, zo’n S type met heel veel accessoires waarmee je elke vrouw binnen kunt doen.

Zou ik willen oversteken met die mens die zoveel verdient en hele mooie tanden heeft? Die bovendien altijd alles op orde heeft? Nee, als het al wat minder gaat dan denk ik wel eens aan die mens met zijn vette kar, fonkelende gebit met alles aan kant maar dat idee is rap voorbij als ik dat manneke met zijn fiets en scheve tanden een leuk kunstje zie jongleren langs de zijlijn.

Tijdens de goede jongleermomenten zou ik nog niet eens willen ruilen met dat mannetje dat stomdronken in de disco het schoonste grietje binnen doet. Bij de mindere jongleermomenten trouwens ook niet, want dat manneke heeft nooit iets aan kant en hij heeft nog scheve tanden ook. Dat kan ik goed zien als ik eens langs de zijlijn naar hem sta te kijken. Is hij dat? Goh, wat heeft ie scheve tanden!

Zijn tanden fonkelen nog steeds niet maar die scheve tanden zijn inmiddels een pak beter geworden. Het is zeker nog geen plaatje maar het kan er mee door. Aan de ene kant is het geen plaatje maar aan de andere kant weer wel!

Geplaatst in Louis Jongleerblog en getagd met , .