De jongleerelleboog

Het zal  nog veel voeten in de aarde hebben voordat ik die dekselse cascade met vijf los uit mijn handen kan schudden! Maar ik blijf doorgaan, wat er ook allemaal boven mijn hoofd hangt!

Afbeeldingsresultaat voor elleboogVanochtend ben ik opgestaan met een pijnlijke elleboog! En even voor alle duidelijkheid voor de jongere lezers onder ons; het gaat hier zeker niet over mijn rechter elleboog. Het komt door die dagelijkse bewegingen, denk ik. Bij het jongleren dus. Sinds ik jongleer heeft mijn linker elleboog nog nooit zoveel repeterende bewegingen uitgevoerd. Als ik vroeger had geweten dat ik later zou gaan jongleren dan had ik al op voorhand meer mijn linker elleboog in gebruik genomen. Heel vreemd, tijdens het jongleren zelf heb ik er geen last van maar na het gooi en smijt werk voel ik het wel. Het zit net achter de elleboog. Ik hou mijn hart vast dat mijn rechter elleboog bespaard blijft van die blessure! Ook het jongleren gaat daar behoorlijk onder lijden. Mocht de blessure erger worden aan mijn linker elleboog dan zal ik bepaalde jongleersessies moet schrappen. De leuke kunstjes blijf ik doen en de minder leuke kunstjes verschuiven naar het achterplan. Er zijn zo van die trucjes die ik minder graag doe en dan ben ik al weer blij dat ik het kunstje onder de knie heb en het oefenen daarvan achter de rug. Kijk, voor een nieuw trucje met twee ballen daar draai ik mijn hand niet voor om!

De elleboog is volgens mij, op de hersenen na, het belangrijkste lichaamsdeel bij het jongleren. Er zijn weinig jongleurs die last hebben van voetbalknietjes, lasogen, hielsporen, navelbreuken, eksterogen, bloemkooloren, tennisarmen en tennisballen maar volgens mij zijn er nog jongleurs die, net als ik, wel eens last hebben van die pijn achter hun elleboog. Allereerst moet die zogenaamde ‘jongleerelleboog’ in het ziekenfondspakket. Er moeten praatgroepen komen waar getroffen jongleurs met lotgenoten kunnen babbelen over die mottige elleboog. Fysiotherapeuten moeten anders geschoold worden om jongleurs met een ‘jongleerelleboog’ goed te kunnen behandelen. En het kan zomaar gebeuren dat er jongleurs zijn die niet meer mogen jongleren door die vervelende ‘jongleerelleboog!’ En die getroffen mensen mag je niet laten vallen, die moeten worden opgevangen!

Ergens heb ik het verhaal gelezen van een jongleur die zijn ‘jongleerelleboog’ zo verwaarloost heeft dat die arm moet worden geamputeerd! Die elleboog kan nooit meer beter worden, zegt de behandelende arts. Wanneer de geopereerde jongleur uit de narcose ontwaakt staat de chirurg aan zijn bed. De chirurg heeft goed en slecht nieuws voor onze ongelukkige jongleur. Het slechte nieuws is dat ze de verkeerde arm hebben geamputeerd. Het goede nieuws is dat zijn arm met de ‘jongleerelleboog’ toch gaat genezen!

Geplaatst in Louis Jongleerblog en getagd met , .