Koud kunstje, jongleren met sneeuwballen

Vandaag is het zo’n dag, beste lezer. Dat ik zelfs angstig ben om aan iets leuks te beginnen. Dan moet ik er geen tekeningeske bij maken zeker, als het dan om iets zou gaan wat vervelend is! Bij de cascade met vijf gaat er bij het begin iets mis. De vierde bal vliegt naar voor en ik kan er niet meer bij. Dat duurt zo’n aantal minuten en dan is het euvel verdwenen. Dan vliegt de vierde bal gewoon zoals ie moet vliegen, richting mijn andere hand. Ik kan dus nooit direct een lekkere cascade met vijf laten zien. Eerst moet ik een tijdje als een debiel bukken om die vierde bal op gaan rapen.

Voordat er sneeuw ligt wil ik die mottige vierde bal perfect gegooid hebben! Ik wil bij de eerste sneeuw een deftige cascade kunnen gooien met gekleurde ballen, die goed afsteken tegen de witte ondergrond want ook al is die vierde bal dan perfect, wie zegt dat de vierhonderdzestiende bal ook goed is gegooid? En dan is het makkelijk als ik die gevallen bal zo weer kan vinden op de witte grond!

Hebt u als kind wel eens met sneeuwballen gegooid? Of was u meer een sneeuwmankind? De meeste jongleurs zijn wellicht vroeger sneeuwbalkinderen geweest die sneeuwballen gooiden naar de sneeuwmankinderen. Sneeuwbalkinderen weten als geen ander dat sneeuwmankinderen amper met sneeuwballen terug kunnen gooien. Die sneeuwmankinderen kunnen dan weer geweldig mooie sneeuwmannen maken. Hebt u wel eens sneeuw gegeten of aan een sneeuwbal gelikt? Tja, als u vroeger als kind zo arm was gelijk ik in mijn jonge tijd dan zal u in plaats van een ijsje wel eens aan een sneeuwbal hebben gelikt. Misschien hebt u zelfs wel eens aan een sneeuwman gelikt! Het waren vroeger rare tijden en je weet soms niet hoe andere kinderen werden opgevoed. Wij gooien met sneeuwballen en soms likken we eraan. Maar wij zijn dan ook heel erg arm. De postbode durft onze post niet in de bus te doen. We hebben de postbode al eens aangevallen omdat ie spekzolen onder zijn schoenen heeft. Gelukkig is dat nu allemaal wat beter geworden. We hoeven zelfs thuis geen schuifkaas meer op onze boterham te doen. Ook al kan ik af en toe een ijsje kopen voor mijn kinderen dan nog willen ze wel eens aan een sneeuwbal likken. Ik heb wel tegen mijn kinderen gezegd dat ze vrij zijn om te kiezen of ze sneeuwbalkind of sneeuwmankind willen zijn maar ik heb niet graag dat ze aan een sneeuwman likken. En liever ook niet aan gele sneeuwballen.

Wanneer er dit jaar voor het eerst sneeuw ligt wil ik met sneeuwballen in de tuin een cascade jongleren. Zonder dat de vierde sneeuwbal die ik gooi op de grond in de sneeuw verdwijnt. Dat moet dan voor mij een koud kunstje zijn.

Geplaatst in Louis Jongleerblog en getagd met , .